iets dat voorbijvaart

Op de droevigste dag van het jaar houdt Kind een envelop in haar handen. Hij is zo blauw als een vergeelde hemel, zo helder als een afgeblokte schuit. Hij komt van Heremiet. Tenminste, dat hoopt ze. Ze vindt een lucifer, gebogen tot een bootje.Ze vindt een lijst vol voorbijvarende gedachten.Ze vindt het stil, heel stil.Continue reading “iets dat voorbijvaart”

op doek

Kind staat al aan de potten wanneer er onverwachts wordt aangebeld. Ze droogt haar handen af aan een keukenhanddoek en haast zich naar de deur. Achter het grote pak verschuilt zich een man.‘Volgens mij is dit een vergissing’, zegt Kind. ‘Nee hoor’, kijkt de man op zijn scherm,‘hier staat toch duidelijk (en dan haar naam)’OngeduldigContinue reading “op doek”

Brief 5/H3: Het licht

Mijn wandelingen, ze worden net als de dagen korter. De kaart van mijn dagelijkse wandelroute verschuift en wordt kleiner. Het water tussen de heremietrotsen bevriest soms. De landtong langs waar ik naar hier ben gekomen, is nu grotendeels onbereikbaar. Ook waait het onophoudelijk. Het eiland krimpt en opent zich, als een hartslag.Dat doet het jaarContinue reading “Brief 5/H3: Het licht”